غه‌مزه‌ده‌ی خۆتم، نیشانه‌ی تیری موژگانم مه‌که‌!
عاشـــــقی ڕووتــــم عه‌زیزم! تیره‌بارانم مه‌کــــــه‌!
به‌س دڵـــــم بشکێنه‌ به‌م ئه‌برۆیه‌ بۆ ماچی ده‌مت
مه‌مده‌ به‌ر تیغ و له‌ســــه‌ر هیچێ له‌ گریانم مه‌که‌!
چـیم له‌ ئه‌برۆت داوه‌ من، پابه‌ندی زولفم، لێم‌گه‌ڕێ!
کافری عیشقم، به‌ قیبله‌ی خۆت موسوڵمانم مه‌که‌!
عاشقی خه‌ندێکی تۆم، با به‌س به‌ ئاھ و ناڵه‌ بم
بولــــــــبولم په‌روانه‌ نیم و حه‌ز له‌ سووتانم مه‌که‌